ว่าด้วยศีลและวัตร และธุดงควัตร
ว่าด้วยศีลและวัตร และธุดงควัตร ภาพจากwww.dmc.tv เป็นที่ทราบกันมาแล้วว่า ศีลที่ฆราวาสถือเป็นปรกติ คือศิล 5 อุโบสถศิล คือศิลแปด สามเณร มีศิลสิบข้อและพระภิกษุมีศิล 227 ข้อ ครั้นมีธรรมยาตราเกิดขึ้น จึงมีคำถามมากมายในเรื่องการธุดงค์ ในคัมภีร์พระพุทธศาสนา ท่านแจงเรื่องศิลและวัตร ออกมาอย่างชัดเจน ดังปรากฎดังนี้ เป็นศีลและเป็นวัตรเป็นไฉน ? ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้มีศีล สำรวมด้วยความ สำรวมในปาติโมกข์ ถึงพร้อมด้วยอาจาระและโคจรอยู่ เป็นผู้เห็นภัยในโทษทั้งหลายมีประมาณ น้อย สมาทานศึกษาอยู่ในสิกขาบททั้งหลาย ความสำรวม ความระวัง ความไม่ก้าวล่วง ใน สิกขาบททั้งหลายนั้น นี้เป็นศีล . ความสมาทานชื่อว่าเป็นวัตร . เพราะอรรถว่าสำรวม จึงชื่อว่าศีล เพราะอรรถว่า สมาทานจึงชื่อว่าวัตร นี้เรียกว่าเป็นศีลและเป็นวัตร . เป็นวัตรแต่ไม่เป็นศีลเป็นไฉน ? ธุดงค์ ( องค์ของภิกษุผู้กำจัดกิเลส ) ๘ คือ อารัญญิ กังค ธุดงค์ ปิณฑปาติกังค ธุดงค์ ...
